Άρθρο στα "ΝΕΑ" - Το τέλος του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς - Χάρης Θεοχάρης

Άρθρο στα “ΝΕΑ” – Το τέλος του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς

53790479 1731507556950598 6648259643611021312 N

Όσοι έκαναν τα πρώτα βήματα της ζωής τους στα χρόνια της μεταπολίτευσης ενηλικιώθηκαν με μύθους και ιδεολογήματα που καλλιέργησε και επέβαλε η Αριστερά στην πολιτική ζωή του τόπου. 

Το «ηθικό πλεονέκτημα” είναι ένα παλιό εφεύρημα και δεν πρόκειται για νεωτερισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Με τρόπο επικοινωνιακά έντεχνο η σημερινή κυβερνώσα Αριστερά έχει αλώσει χρόνια τώρα πολλούς χώρους της κοινωνικής ζωής. Από το 1974 και μετά, σε διάφορες παραλλαγές της, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση και επίδραση στην πορεία της χώρας, στο συνδικαλιστικό κίνημα, σε όλες της βαθμίδες της ελληνικής παιδείας, στην οικονομία, ακόμη και στο ξαναγράψιμο της ελληνικής ιστορίας. Μόνον την γεύση της εξουσίας δεν γνώριζε άμεσα, για να νιώσει απόλυτα κυρίαρχη. Αυτό πέτυχε τα τέσσερα χρόνια τα οποία μεσολάβησαν από τις εκλογές του 2015. Όμως τα χρόνια αυτά στάθηκαν αρκετά και ικανά ώστε το όποιο “ηθικό πλεονέκτημα”, να αποδομηθεί πλήρως.

Αυτό το πολιτικό εφεύρημα εκμεταλλεύτηκε ο Αλέξης Τσίπρας και με «αυταπάτες» που για πρώτη φορά έκαναν την εμφάνισή τους σε τέτοιο βαθμό στην ελληνική πολιτική ζωή, παρέσυρε τους ψηφοφόρους στο μέγα λάθος το οποίο είχε δυστυχώς θλιβερά αποτελέσματα για όλους: Να κυβερνήσει τη χώρα με τον μανδύα του νέου και του άφθαρτου. Για τέσσερα χρόνια και πλέον, η Ελλάδα άγεται και φέρεται από την αναποτελεσματικότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ συμμάχησε με τους ΑΝΕΛ, ένα μικρό κόμμα της εθνικιστικής δεξιάς, για να σχηματίσει μια  κυβέρνηση που έπληξε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.

Παρά τα όσα έχουν μεσολαβήσει η κυβέρνηση «του αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος»  συνεχίζει να σερβίρει διαρκώς ψεύδη στον ελληνικό λαό. Και είναι πολλά αυτά. Το μεγαλύτερο όλων ότι έχουμε βγει από τα προγράμματα των μνημονίων. Η αλήθεια είναι προφανής: Εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε δυσκολίες για να δανειστούμε, δυσκολίες οι οποίες δεν υφίσταντο σε άλλες χώρες που είχαν ολοκληρώσει τα προγράμματα διάσωσης. 

Η πρώτη φορά Αριστερά θα ανέτρεπε, όπως ισχυρίσθηκε, πολλά από τα διαχρονικά κακώς κείμενα. Το πελατειακό κράτος, το νεποτισμό, τη διαφθορά. Στοιχεία που φαινομενικά δεν άγγιζαν τον ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν το κόμμα που θα ανέτρεπε την πολιτική διαπλοκή και τα σπέρματα της συναλλαγής ως απόστολος του άμεμπτου ήθους. Και οι Έλληνες έχουν καταστεί καθημερινοί μάρτυρες σκανδαλωδών υποθέσεων που άλλα αποδεικνύουν. 

Η υπόθεση Πετσίτη για παράδειγμα βοά.  Ήδη έχει ενεργοποιηθεί το σύνολο των θεσμικών ερευνητικών εργαλείων υπό το βάρος των αποκαλύψεων για τις δραστηριότητες του, τις στενές του σχέσεις με το Μαξίμου και τις περίεργες διαδρομές χρήματος μέσω offshore εταιρειών. 

Η πρόσφατη υπόθεση της Γενικής Γραμματέως Διαφθοράς ήρθε επίσης να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα. Οι αποκαλύψεις ότι η κυρία Αναστασία Ξεπαπαδέα είναι μέλος εργοληπτικής εταιρείας που αναλαμβάνει δημόσια έργα και πληρεξούσιος δικηγόρος του Αρτέμη Αρτεμίου, άρα ελέγχουσα και ελεγχόμενη ταυτοχρόνως, δημιουργεί ηθικό, νομικό και πολιτικό ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων. 

Είναι αμέτρητα τα παραδείγματα τα οποία καταρρίπτουν το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς με το οποίο πολιτεύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κάποτε θα έπρεπε το εύρημα του δήθεν ηθικού πλεονεκτήματος να αντικρουστεί και στην Ελλάδα, όπως έχει συμβεί άλλωστε παντού στην Ευρώπη. Έχει φτάσει ο καιρός να αποδοθούν οι ευθύνες που αναλογούν σε όσους έφεραν τη χώρα στο σημείο που βρίσκεται σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν κάνει ζημιά στη χώρα. Επέφεραν τεράστιο πλήγμα στην οικονομία, οδήγησαν στη μιζέρια τη μεσαία τάξη και προκάλεσαν ανυπολόγιστη φθορά στα εθνικά μας θέματα με τις αποφάσεις τους. 

Το 2019 έτος εκλογών θα αποδειχθεί ότι η Ελλάδα γυρίζει σελίδα και ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν παρά μία κακή παρένθεση. Η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει ένα ευρωπαϊκό κράτος με σύγχρονες δομές. Με προσήλωση στους θεσμούς, σεβασμό στις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου, στήριξη της μεσαίας τάξης, αλλά και όσων έχουν ανάγκη. Η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει επιτέλους μια χώρα φιλική και φιλόξενη για επενδυτές, ικανή να υποδεχτεί και πάλι τους χιλιάδες συμπολίτες μας που έφυγαν για να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό. Εμείς, οφείλουμε να τους προσφέρουμε το αυτονόητο. Δουλειές, ασφάλεια και μέλλον σε μια σύγχρονη Ελλάδα.