Άρθρο στη Huffington Post - Χάρης Θεοχάρης

Άρθρο στη Huffington Post

H05

Άρθρο στη Huffington Post

Μια κακοστημένη παράσταση

Η αλαζονεία του κ. Τσίπρα φάνηκε από το καλωσόρισμα. Θύμισε στους δημοσιογράφους ότι η καθιερωμένη συνέντευξη τύπου γίνεται μετά από χρόνια. Θέλησε με αυτόν τον τρόπο να «καρφώσει» τον προκάτοχό του κ. Σαμαρά για το γεγονός της παράλειψης της συνέντευξης της ΔΕΘ τα τελευταία χρόνια.

Μετά όμως από την πλήρη αποτυχία του κ. Τσίπρα την Κυριακή, ίσως να έχει ήδη μετανιώσει που δεν ακολούθησε το παράδειγμά του. Ο κ. Τσίπρας παρουσιάστηκε απροετοίμαστος, αλαζόνας και αγενής προς έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει σοβαρό ενδεχόμενο ανεργίας. Με λίγα λόγια, κατώτερος των περιστάσεων.

Είναι πλέον φανερό ότι επρόκειτο για τη συνέντευξη ενός πρωθυπουργού που δε θα ξαναέρθει στη ΔΕΘ ως πρωθυπουργός. Γνωστές οι αντίστοιχες του Κ. Καραμανλή αλλά και του Γ. Παπανδρέου.

Ο κ. Τσίπρας έκανε στροφή 180 μοιρών, όμως δεν ικανοποιεί πια κανέναν.

Ούτε τους παλιούς, ριζοσπάστες συντρόφους του, αυτούς που θεωρούν πως πρόδωσε ιδεολογία και πιστεύω, πως είχε εναλλακτικό δρόμο που τον φοβήθηκε, πως δειλός πια, περιφέρει απλώς την ανάγκη του για εξουσία.

Είπε ο κ. Τσίπρας πως δεν πρέπει να αλλάξουν οι ξένοι. Πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς. Αλήθεια κ. Τσίπρα; Αυτά μας λέγατε ως τώρα;

 Ούτε τους ήπιους κεντροαριστερούς, που ψάχνουν δυο πινελιές αλληλεγγύης μέσα στον ορυμαγδό των μέτρων και «μεταρρυθμίσεων». Βλέπουν απλώς την υποκρισία των κυβερνώντων αλλά και τον συμψηφισμό με το παρελθόν.Ανούσιους τακτικισμούς με άλλα λόγια.

Ούτε τους ρεαλιστές κεντρώους – αυτούς που περιμένουν μια πολιτική που θα φέρει την ανάπτυξη, που θα μειώσει τις παθογένειες και τις ανισορροπίες, που θα φέρει μια αχτίδα φωτός στην καταχνιά της τελευταίας οκταετίας.

Σκότωσε την ελπίδα. Και φύτεψε στη θέση της ντροπή και οργή.

Σύμφωνα με ένα ανέκδοτο που κυκλοφορεί, ο κ. Τσίπρας δεν εκπροσωπεί όσους θέλουν να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, αλλά όσους θέλουν να ψοφήσει ο γείτονας για να του πάρουν την κατσίκα. Δε μπορεί να εκπροσωπήσει κανέναν πλέον ο κ. Τσίπρας  γιατί το μείγμα υποκρισίας και ψευτιάς δεν πείθει πια. Είναι διάφανο.

Είπε ο κ. Τσίπρας πως δεν πρέπει να αλλάξουν οι ξένοι. Πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς. Αλήθεια κ. Τσίπρα; Αυτά μας λέγατε ως τώρα; Η μήπως πως θα κάνετε πρόταση στην «μάνταμ» Μέρκελ και δε θα την αρνηθεί; Και για να καταλάβουμε, να αλλάξουν νοοτροπία ποιοι; Ο θιασάρχης που βλέπει τους ηθοποιούς του να παίζουν μπροστά σε δέκα άτομα όλα κι όλα; Ο ιδιοκτήτης του μίνι μάρκετ που έχει επιστρατεύσει γυναίκα και γιο για να κρατήσουν το μαγαζί γιατί δε βγαίνει με υπάλληλο; Ο φαρμακοποιός που από τα βερεσέδια και τις καθυστερήσεις του ΕΟΠΥΥ σκέφτεται να το κλείσει; Ο ελεύθερος επαγγελματίας που χρωστάει πάνω από €20.000 στον ΟΑΕΕ και άρα δε δικαιούται συμψηφισμό με τη σύνταξή του και αναγκάζεται και συνεχίζει να δουλεύει;

Άλλος πρέπει να αλλάξει νοοτροπία. Ο θίασος του κ. Τσίπρα. Να ζητήσει συγγνώμη, να παραιτηθεί και να μη ξαναενοχλήσει τον ελληνικό λαό. Μαζί με το υποκριτικό πολιτικό προσωπικό μιας παλαιότερης κοπής που δεν καταλαβαίνει τα προβλήματα του σήμερα.

Δεν υπάρχει οδικός χάρτης, δεν υπάρχει πυξίδα, δεν υπάρχει σχέδιο.

Υπάρχουν μόνο συνειδητά ψέματα. Σήμερα μας μιλάει για μείωση του πλεονάσματος το 2019 και 2020, σε 3 εβδομάδες θα καταθέσει ο κ. Τσακαλώτος μεσοπρόθεσμο και θα γράφει στόχο πλεονάσματος 3,5%.Ξαναδιαβάστε το σας παρακαλώ: σε 3 εβδομάδες.

Να γυρίσουν οι επιστήμονες, μάς είπε. Αυτοί που έφυγαν γιατί τα πανεπιστήμια γύρισαν στη δεκαετία του ’80. Αυτοί που δε μπορούν να αντέξουν τις εισφορές ή τη φορολογία ή τη γραφειοκρατία ή όλα μαζί. Αυτοί που όταν βγάλουν κάποια χρήματα αξιοποιώντας τα χρόνια που τρύπησαν τα παντελόνια τους στα θρανία, είναι ταξικοί εχθροί.

Σώσαμε τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, όπως σας υποσχέθηκα πέρσι, μάς είπε. Δεν είπε πως την αντικατέστησε με ρήτρα μηδενικής επικουρικής. Τώρα τρέχει ο κ. Κατρούγκαλος να αλλάξει τον δικό του νόμο γιατί δεν κατάλαβε τι υπέγραψε και τι ψήφισε και έβαλε άλλους να ψηφίσουν.

Ο κ. Τσίπρας ήταν κάποτε σαν το λιοντάρι στον μύθο του Αισώπου. Τώρα, όπως εκείνο το λιοντάρι, χωρίς νύχια και χωρίς δόντια, δεν είναι τίποτε.