Περιστατικά με υπουργούς που απειλούνται και βουλευτές που ξυλοκοπούνται αγγίζουν την καρδιά της Δημοκρατίας - Χάρης Θεοχάρης

Περιστατικά με υπουργούς που απειλούνται και βουλευτές που ξυλοκοπούνται αγγίζουν την καρδιά της Δημοκρατίας

Περιστατικά με υπουργούς που απειλούνται, ώστε να μην κάνουν τη δουλειά τους και βουλευτές που ξυλοκοπούνται, αγγίζουν την καρδία της Δημοκρατίας μας”, δήλωσε ο Χάρης Θεοχάρης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Ποταμιού, στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» και στον Γ. Παπαδάκη στην τηλεόραση του ANT1.

Στη συνέχεια, επεσήμανε ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι. “Διαπραγματευτικά η Κυβέρνηση θα έπρεπε να ιεραρχήσει τα ζητήματα και να ανοίξει ένα θέμα- το πιο σημαντικό- για να προσπαθήσει να βελτιώσει τη συμφωνία. Το θέμα αυτό είναι προφανώς η ρύθμιση των κόκκινων δανείων και είναι επίσης σαφές ότι σε αυτή τη διαπραγμάτευση αυτή που θα έπρεπε να βιάζεται είναι η Ελληνική πλευρά. Το ζήτημα είναι σοβαρότατο καθώς είναι μια άσκηση ισορροπίας μεταξύ των καταθετών, για τους οποίους οποιαδήποτε αποτυχία στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα σημαίνει και κίνδυνο κουρέματος των καταθέσεών τους, και από την άλλη των δανειοληπτών, για πολλούς εκ τους οποίους οι πλειστηριασμοί μπορεί να σημαίνουν κοινωνική περιθωριοποίηση. Αν η Κυβέρνηση αποφασίσει να κάνει το ένα βήμα παραπέρα όπως έκανε και το καλοκαίρι με τη διαπραγμάτευση και κατάφερε να κλείσουν οι τράπεζες, αυτή τη φορά αυτό θα σημαίνει κούρεμα των καταθέσεων με τα τεράστια κοινωνικά προβλήματα θα αυτό θα σημαίνει”. Ο Χάρης Θεοχάρης υπογράμμισε πως όταν μιλάμε για καταθέτες με ποσά άνω των 100.000 ευρώ σήμερα στην Ελλάδα μιλάμε αποκλειστικά για μικρομεσαίες επιχειρήσεις. “Αυτό αρκεί για να κατανοήσουμε τι θα συμβεί στην ανεργία υπό ένα τέτοιο σενάριο. Εντέλει η Κυβέρνηση θα πρέπει να βάλει πάνω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τα συμφέροντα όλων των Ελλήνων πολιτών”, συμπλήρωσε.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Ποταμιού κατέληξε  τονίζοντας πως η πλειοψηφία των προβλημάτων της χώρας πηγάζουν από το γεγονός ότι” έχουμε αντιστρέψει τις πυραμίδες του κοινωνικού κράτους και των εσόδων. Στο κοινωνικό κράτος δίνουμε λίγα σε πάρα πολλούς, ενώ θα έπρεπε να βοηθάμε αυτούς που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Το χρησιμοποιούμε δηλαδή σαν ένα μηχανισμό εξαγοράς ψήφων. Από την άλλη με τα έσοδα και τις πολλές εξαιρέσεις οδηγούμαστε στο να πληρώνουν λίγοι, μεγάλα ποσά σε σχέση με το εισόδημά τους, ενώ θα έπρεπε να πληρώνουν όλοι από λίγα. Έτσι και δεν στηρίζουμε τους αδύναμους και φορτώνουμε με υπέρογκα φορολογικά βάρη συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού.